DİJİTAL BÖLÜNME VE TÜRKİYE

 “Yeni Ekososyal Sistem’in yaratıcı yıkım tehlikesi bazı toplumlar, kurumlar ve hatta ülkeler için yenik ayrılınan bir savaştan daha kötü sonuçlar doğuracaktır. . .”

Eski ekonomi sisteminden YES’e geçilerek katedilen büyük aşama ve gelinen uç teknolojik nokta bugün tüm topululuklar ve topluluklar içinde yaşayan tüm kitleler için geçerli değildir. Sınırları kaldıran, iletişim alanında uzaklık kavramını tamamen yokeden bu sistemi incelerken tüm dünyada yaşayan insanların yarısının henüz bir telefon görüşmesi bile yapmadığını belirtmek madalyonun diğer yüzünü de ortaya çıkarmaktadır. Bugün tüm dünya üzerinde bulunan toplumlar, toplumların kitleler ve ticaret yapan şirketler arasında teknolojiyi kullanma, iletişim kanallarına erişme ve bilgiye ulaşma anlamında ciddi farklılılar bulunmaktadır. Bu farklılıkların büyümesi, toplumların, bölgelerin ve iş dünyasının ve büyümesine engel olmaya başlayan Dijital Bölünme sorununun genel bir tanımı “Dünya üzerinde bulunan toplumların ve şirketlerin ulusal ve uluslararası alanda bilgiye erişim , iletişim kurma , teknolojiyi kullanma ve ticaret yapma fırsatları, istekleri ve kabiliyetleri açısından aralarında oluşan fark neticesinde ortaya çıkan iki kutuplu ulusal ve uluslararası düzensizliğe verilen addır.” şeklinde yapılabilir. Bu yazımda dijital bölünme kavramını incelerken etkili olduğu iki alan üzerinde durmanın yararlı olacağını düşünüyorum. Bunlardan ilki toplum içerisindeki farklı kitleler arasında oluşan ve ikincisi ise uluslararası alanda farklı ülkeler arasında oluşan dijital bölünmedir. Bu iki alanda oluşan dijital bölünme kavramı incelenirken dijital bölünmenin belirtileri , oluşma sebebleri , sakıncaları ve ortadan kaldırılması için uygulanan ve uygulanması gereken politikalar üzerinde durulması gerekmektedir. Dijital Bölünmenin sebeb olduğu faktörlere baktığımızda bu faktörlerin etkilerini minimize ederek dijital bölünmenin oratadan kalkmasını sağlamak amacıyla  uygulanması gereken politika ve alınması gereken aksiyonların beş ana başlıkta toplanabildiğini görmekteyiz. Bu politikalar sırasıyla, iletişim altyapısının geliştirilmesi , tüm bireyler ve kurumların penetrasyonunu arttırıcı uygulamaların oluşturulması , eğitim olanaklarının ülkenin her bölümüne eşit olarak dağıtılması , küçük işletmelerin desteklenerek teknolojiyi kullanmalarının sağlanması ve devletin bireyler ve kurumlar tarafından üretilen projelere finansman desteği vererek projelerin hayata geçirilmesinin sağlanmasıdır. Teknolojik altyapının bölgeler arasında eşit olmayan dağılımı , tam olarak oluşturulmaması ya da diğer bölgelere göre yetersiz kalması sonucunda o bölgelerde yaşayan halkın teknolojiyi kullanma ve hayatının bir parçası haline getirme çabaları hangi boyutta olursa olsun, dijital bölünme’nin yaşanması kaçınılmaz olmaktadır. Bu çerçevede, dijital bölünmenin önüne geçilmesinde atılacak ilk ve en önemli adım teknolojik altyapının ülkenin her bölgesinde yeterli ve etkili bir şeklide oluşturulmuş olmasıdır. Altyapı yeterliliği her bölgede yaşayan miktarda ve maliyetlerde teknolojiyi kullanma şansını oluşturmaktadır. Teknolojik altyapının eşit bir şekilde oluşturulması sonucu her birey için yakalanan fırsatların , iletişim hizmetlerinin, özelleştirilme sonucu doğan rekabet daha düşük fiyatlarla tüketiciye ulaştırılması ile pekiştirilmesi farklı gelir grubuna mensup bireylerin kolayca teknolojiyi kullanmalarını ve dijital bölünme’yi minimize edecek etkilere sahip olacaktır. Dijital bölünme’nin ortadan kaldırılması için gerekli olan önkoşulu ya da diğer bir deyişle teknolojik altyapınınoluşumunu tamamladıktan sonra atılacak ikinci adım toplum içerisindeki tüm kesimlerin teknolojik iletişim ürünlerine kolayca ulaşmalarını sağlamaktır. Tüm okullarda ve halka açık olan birçok yerde iletişim araçlarının rahatlıkla kullanabileceği ortamlar oluşturulması gerekmektedir. Özellikle okullarda kurumlarda teknolojik iletişim araçlarının günlük hayatta yoğun yer tutuması sağlanmalı , günlük işlerinde bu teknolojik araçların kullanımı ile tamamlanması sağlanmalıdır. Tüm yapılan çabaların sonuca varması için uygulanması gereken bir diğer ve çok önemli “Ulusal Eğitim” politikasıdır. Ulusal eğitim politikasının uygulanması ülkenin tüm bölgelerindeki bireylere teknolojik altyapı sağlandıktan uygulaması gereken bir diğer politika da bu şirketlerin e-dönüşüm sürecini başarı ile tamamlamalarına kadar ücretsiz ve tam zamanlı danışmanlık hizmetlerinin sağlanmasıdır. Aşağıda yer alan grafikte ulusal bazda dijital bölünmenin ortaya çıkışının temel nedenleri ve ortadan kaldırılması için uygulanması gereken politikalar ve alınması gereken aksiyonlar yer almaktadır.

To send your comments and / or questions for this article please fill out the form.